ناگفته های من وتو
ناگفته های تو را نمی دانم.اما ناگفته های من غده ای شده که برسراسر سینه ام سنگینی می کند.وبغضی که گلویم را می فشارد.افسوس که چشمانمان دیدن می تواند وذهنمان تشخیص را.ولی زبانمان از گفتن هراس دارد! 
نويسندگان
» تغییر آدرس :: سه‌شنبه ۱٦ اسفند ۱۳٩٠
» مشکلات زندگی را پاس بداریم :: چهارشنبه ۱٠ اسفند ۱۳٩٠
» زندگی حضور می خواهد :: شنبه ٦ اسفند ۱۳٩٠
» آنقدر نزدیک بود که ندیدمش :: شنبه ٢٩ بهمن ۱۳٩٠

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

به وبلاگ رها خوش آمدید... تمام نوشته های این وبلاگ باورها واندیشه های نویسنده وبلاگه.خوشحال میشم نظراتتون رو باهام شریک بشین.بی نهایت سپاسگذارم از حضورتون...
آرشيو مطالب
امکانات وب
RSS Feed