وقتی خودت از دست خودت خسته می شوی! وقتی خودت از دست کارهایی که می کنی به ستوه می آیی!وقتی تمام آنچه به نام بدی به تو معرفی شده آشنایی نزدیک می یابی واز آنجام آن باکی نداری!

وقتی از تمام قدرتت برای آزردن دیگران استفاده می کنی! وقتی از هیچ جنایتی برای رسیدن به هدفت چشم پوشی نمی کنی! وقتی آنقدر از آسمان دوری که حتی یک ستاره نمی بینی!

وقتی آلودگی های درونت تمام شوینده ها را ناامید می کند!وآن هنگام که خودت اعتراف می کنی دایرة المعارف تاریکی هستی.آن هنگام که خود را درتاریکی محض می یابی وبه خودت واقف می شوی.آن زمان که پر از پستی و رزالتی..یکی چشم به راه توست.

تو این را می دانی.چراغی  مقابلت می افروزد نوری خیره کننده در دل سیاهی چشمانت را می نوازد وتو به دنبال نور تمام تاریکی ها پشت سر می گذاری ودر نهایت این تویی که نور را در آغوش می کشی.

نوری که مبدا ومقصد تو از آن است.هر که هستی نگاهی به هستی ات بکن .نکند سیاهی محاصره ات کرده باشد!!!