به هر آنچه در بیرون دل ببندی روزی نابود خواهد شد.حتی اگر آن چیز خدا باشد..پس به خودت بر گرد.به درون خودت وهمه چیز را در درون خودت جستجو کن.حتی خدایت را.

خدایی در بیرون از تو زندگی می کند به درد تو نمی خورد.درون تو را نمی شناسد.تو را از دور تماشا می کند وحکم می دهد.

به خودت احترام بگذار.در هر لحظه طوری زندگی کن که گویی خدا را می بینی.ودر حضور او هستی.

مهم نیست کجا زندگی می کنی.مهم این است که تو آن موقعیت را برگزیده ای برای انجام ماموریتی خاص.پس سعی کن در همان لحظه ودر همان نقطه به خودت برسی.وماموریتت را انجام دهی.

برای اینکه به خودت برسی لازم نیست از کشوری خارج شوی وبه کشوری دیگری سفر کنی.از خودت شروع کن.وبه خودت سفر کن.

تو اینجایی، چون همین جا باید باشی.زندگی انتخابی ات را همین جا تجربه کن.رفتن لازم نیست .اجبار هم نیست.

دور شدن از اصل خود توست که آزارت می دهد"هر که او گو دور ماند از اصل خویش، روزگاری باز جوید وصل خویش"

هر جا که باشی در اصل به خودت باز می گردی.وماموریتت را همانجا انجام می دهی.با تمام هنجارها ،محدویت ها، فشارها ونادیده انگاشتن ها.

این را تو انتخاب کرده ای.هر چه قدر هم فرار کنی در آخر به همانجا باز خواهی آمد.این را یقین بدان.

خدایت را در درون خودت پیدا کن.به اواعتماد کن.باور کن هر کجای دنیا که باشی بدون شناخت خودت هر گز به معنی واقعی خوشحال نخواهی بود

همواره خواهی رنجید.خواهی شکست.تا آنکه باور کنی.آنکه می گویی نیستی.ـو آن کسی که می بینی نیستی.

خودت را دریاب.