این روزها یک سوال مدام در ذهنم نشخوار می شود:جسم انسان چقدر می ارزد؟؟؟

جسم فیزیکی من با تمام توانایی ها وقدرتها وتمام زشتی ها وزیبایی هایش چقدر ؟تا کجا در زندگی من به عنوان یک انسان  در روی زمین تاثیر دارد؟؟؟

ایا همه چیز جسم است؟تمام نارضایتی ها،تمام شکایت ها،تمام ناله ها ورنج های ما از جسم است.تا او در رفاه نباشد همیشه چیزی برای رنجیدن وجود دارد.تا زمانی که جسم فرمانروای وجود است رنج وجود دارد.

تازمانی که جسم تصمیم می گیردچه چیز برای من خوب است.رنج وجود دارد.چون جسم آدمی محدود است واز عهده خیلی کارها بر نمی آید.

پس چرا رهایش نمی کنیم؟چرا خودمان را به روح نمی سپاریم تا نا محدود بودن را ،بی زمان وبی مکاان بودن را تجربه کنیم.

آنچه ماراشکنجه وآزار می دهدجسم است.آنچه سراسر زندگی را بر ادمی زهر آلود می کندجسم است.جسمی که چون فرمانروا بر ما حکومت می کند وما باید همچون یک خدمتکار در خدمتش باشیم.

راستی فکر می کنی از کی شده ای یه خدمتکار ناچیز در برابر جسمت تا این هیکل فانی هر روز فربه وفربه تر شود؟؟؟

یک خوراک لذیذ برای مورها ومارها...!!!!

تو را برای چیزی فراتر از خوراک لذیذ برای جانوران خلق کرده اند.اندیشیده ای؟؟؟

تا به کی غلام حلقه به گوش جسم خواهی ماند؟؟؟او که بدون روح جسدی سرد و ناتوان  نیست.تنی محکوم به نیستی وعدم...

زنگی تو مربوط به همه هستی هایی است که در اطراف خود می بینی.همه آنچه که در اطراف تو می لرزد وشکل می گیرد.تو با همه آنها یکی هستی.یک رشته نامرئی بودنت را به همه هستی ربط می  دهد.

اندیشه کن برای چه آورده اند ات؟؟؟خودرا دریاب.قبل از آنکه مرگ تورا دریابد.