کاش می تونستی، خودت رو ببینی از پس این همه نقاب،این همه باید ونباید، واین همه قانون که همه برای مهار تو مهر تایید خورده اند.

از پس این همه در که به رویت بسته اند.وتو شرطی شده ای مثل موجودی که به عمل دیگران عکس العمل نشان می دهد.به راهی می روی که اجدادمان رفتند.راه آدم حوا...

راهی مطمعن وهموار...

اما می دانی حقیقت همیشه به خواص رخ می نماید.

بیا این دیوار ها را فرو ریزیم.وبه آسمان پر گشاییم.بیا از انچه به خاطرش آفریده شده ایم آگاه شویم.راه هموار راه راحتی است .اما خیلی زود دچار روز مره گی می شوی.

بیا تا مثل گوسپندان به انچه می گویند بدون اندیشه عمل  نکنیم.بیا تا بدانیم که بد بختی فقط یک واژه است نه جزیی از سرنوشت  من وتو...

بیا وتردید نکن که روزی می رسد راه راست خود را به ما  می نماید.بیا این راز را بدانیم که بین من وتو خدا هیچ حائل نیست.

نه راهنما می خواهیم نه نقشه نه راه...

او ما را می جوید پس بیا تردید را کنار بگذار وگوش کن.اوصدایش از لحظه لحظه زندگی به گوش می رسد